#Zoektocht naar behandeling & herstel

troosten_xf&m
Illustratie: XF & M

Herstel valt niet te versnellen

In mijn zoektocht was ik vooral bezig om zo ‘snel mogelijk’ weer beter te worden, te herstellen. Op mijn werk durfde ik eerst niet te vertellen wat er aan de hand was. Toen het ziek zijn geen weken, maar maanden duurde, liep ik regelmatig tegen onbegrip aan, mensen die denken dat je overdrijft en je aanstelt. Sommige mensen denken dat je niet tegen stress kunt, dat je een zenuwpees bent, niet opgewassen tegen het leven. Een onjuiste bewering, want wat er langdurig is gebeurd, is dat mensen met een burn out steeds een overproductie van adrenaline, de beschikbare energie die een mens heeft, helemaal heeft uitgehold. En iedereen die het nalaat om regelmatig bij te tanken, zal moeten putten uit zijn reserves. Als de reserves zijn opgebrand staat de levensmotor stil. En wat het zo moeilijk maakt, is dat je aan de buitenkant er “goed uit ziet”, maar van binnen “dood” voelt, je bent een leeg hulsel. Ik heb regelmatig gedacht “had ik maar een gecompliceerde botbreuk”, waarvan iedereen kon zien hoe erg het was. Deze ziekte is geen emotionele griep, maar een ziekte die alleen maar geneest door de tijd te nemen, met vertrouwen, geduld, begrip én met de juiste hulpverlening.

De eerste periode van ziek thuis zijn, was ik bezig met verantwoording afleggen, met zoeken naar antwoorden van mijn ziek zijn en zoeken naar een (snelle) oplossing. Mijn coach/psycholoog adviseerde mij om naar een tweede lijn psycholoog te gaan, iemand met expertise op het gebied van burn-out. Gelukkig kende zij via via allerlei therapeuten, de keuze was reuze en eveneens de wachttijden & lijsten. Ik koos voor een therapeut die vrij snel (binnen een maand), plek had en na een kennismaking wilde ik met haar verder. Hoewel ik duidelijk voorkeur had voor een andere therapeut, luisterde ik niet naar mijn intuïtie, en vanwege lange wachttijd van ruim drie maanden. Het was mijn hoofd die zei “Fix me and solve this problem”.

De eerste paar therapie sessies waren moeilijk op te brengen, omdat er naartoe gaan al voor de nodige stress en paniek zorgde. Ik wist simpelweg niet hoe ik er moest komen. Ik kon niet autorijden (ook daarvoor heb je goed werkende hersenen & energie voor nodig) en fietsen was te ver (ong 7 km). Gelukkig bracht mijn schoonmoeder mij en stapte ik met een gespannen lijf de praktijk in. Alles wat we besproken ging van hak op de tak en duizelde als een tornado door mijn suizende hoofd, vol mist en kortsluiting stond ik na drie kwartier weer buiten. We hadden het over vroeger, wat van huis uit mijn positie was, hoe ik mijn rollen vervulde en wat ik tot dusver deed aan mijn herstel.  Ze adviseerde yoga en wandelen,  opschrijven waar & wanneer mijn klachten toenamen.

Can I get a remedy?

Met mijn “huiswerk” ging ik ijverig door: ik zette mijn lievelingsmuziek op (in het kader van doen waar je blij van wordt), deed tussendoor yoga (lang leve youtube) om vervolgens ruim vijf km te gaan wandelen. Tijdens het wandelen belde ik iedereen die van alles aan mij vroeg of wilde weten, om vervolgens weer helemaal dood op te zijn en te denken dat ik nu écht dood ging (angst/paniek aanval), omdat ik mij zo dood op voelde. Ik stopte mijn allerlaatste energie in de verkeerde activiteiten, handelde verkeerd. Ik accelereerde nog steeds in de vijfde versnelling.

Ik zat steeds veel achter de schermen; speurde internet af naar een remedie, luisterde ondertussen naar muziek, deed meerdere dingen tegelijk, belde met vrienden & collega’s, las mijn werkmails en reageerde op dingen die ik niet afgerond had. Mijn lichaam was een blinde vlek en ik zocht sturing van buitenaf, in de vorm van allerlei leefregels die me door artikelen, boeken of gezondheidsrages werden aangereikt. Ik fladderde alle kanten op. De ene dag zette ik timers: half uurtje rust, half uur muziek, half uur tuinieren etc. Maar met de dag voelde ik mij steeds slechter, steeds meer overprikkeld, steeds meer uitgeput, somberder, kwamen er steeds meer klachten, onrust en kon steeds slechter, tot niet meer slapen. Ik wist niet meer wat wel en niet goed voor mij was en hoe ik kon herstellen. Als een “kip zonder kop” dolde ik rond en holde mezelf verder uit in plaats van “rust” te nemen en het “actieve brein” te voorzien van rust, minder prikkels. Ik was alleen maar bezig met wat anderen mij als advies gaven en bezig met verwachtingen van anderen:

De verwachtingen dat ik binnen twee maanden langzaam aan mijn werk kon oppakken. Dit suggereerde de bedrijfsarts, deze verwachtingen hadden ik en mijn leidinggevende ook. Ik was hoopvol toen de nieuwe psycholoog mij vertelde dat ik een paar maanden tot een half jaar ervoor uit moest trekken, om te herstellen. (tip: vermenigvuldig dit keer zes maanden 6×6 = 36 mnd = 3 jr en ik zit inmiddels op de helft).

Ik wilde ondanks de diagnose nog steeds teveel, ik wist niet wat niks of minder doen was, ik kon simpelweg niet ontspannen, rust nemen. Ik was zo gewend om onrust weg te nemen door maar door te gaan, in een “doe” flow te zijn en niet meer in mijn lichaam te zitten, maar in mijn hoofd.

Terugkijkend naar de eerste maanden ziek thuis zitten, zat ik in een ontkenningsfase, waarvan ik alle medische oorzaken verder wilde uitsluiten en een snelle aanpak wilde van mijn problemen. Een fase waarin ik totaal geen verbinding kon leggen tussen lichaam en geest, tussen hoofd en lijf. Tussen inspanning en ontspanning, ik had geen grip, er was chaos, woede, onmacht, frustratie en vooral verzet. Ik vond mijn lichaam stom en irritant, wilde niet stil staan bij wat er onder het oppervlak speelde, want ik wist niet wat ik allemaal tegen zou gaan komen en waar het naartoe zou gaan. Het verleden had ik een plek gegeven, los gelaten en ik wilde het liefst doorgaan op de huidige voet. Maar zo simpel was het vinden van de juiste behandeling niet en nimmer om te herstellen.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s